Wstęp
Współczesne miasto Meksyk jest spadkobiercą założonego w 1325 r. Tenochtitlan - politycznego, religijnego i kulturowego centrum państwa Azteków, obejmującego północne i centralne obszary obecnej Republiki Meksyku. Tenochtitlan, a następnie Meksyk, wzniesiono na wyspie jeziora Texcoco, leżącego w kotlinie Anahuac w obrębie Centralnej Wyżyny Meksykańskiej. Położoną na wysokości około 2250 m n.p.m. dolinę otaczają wznoszące się powyżej 5000 m n.p.m. ośnieżone szczyty wulkaniczne: Iztaccihuatl, Popocatepetl i Cerro Ajusco. Na początku czwartorzędu jęzor lawy odciął górną część doliny Anahuac, tworząc w niej jezioro Texcoco o początkowej głębokości 600-800 m. Z czasem wypełniało się ono popiołem wulkanicznym tworzącym z wodą galaretowatą, grząską, półpłynną masę (do 85% wody), która mimo osuszenia dna w XVI-XVIII w. zachowała się w głębi wypełnionej osadami misy jeziornej. Stwarza to ogromne problemy dla budownictwa, gdyż powoduje stopniowe zapadanie się domów, z drugiej jedna strony łagodzi skutki wstrząsów sejsmicznych.